Çaresiz...
Saat: 02.10 Tarih: 12.10.2006 Persembe
Birgün iki yaprak konusmaya baslamislar.Isin aslini söylemek gerekirse pekte hoslanmamislar birbirlerinden.Havanin sicakligindan,topragin verimsizliginden sikayet edip baslamislar sohbete...
-Dünya ne kadar aci degil mi.?
-Güldürme beni,hersey cok güzel.
-Güzel olan ne.?
-Hersey,baksana etrafina.Henüz dökülmedik bile.Tadini cikar hayatin.
-Hayat ve tadini cikarmak.Bana cok uzak bunlar.
-Neden bu kadar karamsarsin.?
-Yapragim gitti...
-Üzücü.Ama yasaman lazim.
-Bende yasamak istedigim icin kiziyorum ztn kendime
-Nasil yani.?
-Bak sen dökülmüyorsun,herzaman varsin.Ama ben birgün dökülüp gidecegim.
-Neden zamani zamaninda durdurmuyorsun ki...
- ?
-Yasamayi denedin mi hic.?Hic dökülmeyecek gibi yasadin mi.?
-Ama birgün dökülecegim.
-Bunun agac farkinda mi.?
-Hayir.O suyla ugrasiyor.Henüz söylemedm.
-Söylemede...!
-Neden.?
-Birak yasasin.
-Yasiyor ztn.
-Peki simdi ne yapacaksin.?
-Dökülmeyi bekleyecegim
-Yapma be dostum.
-Ben yapmiyorum.Kendiliginden oluyor hersey.
-Ama sende izin veriyorsun.
-Hava bile unuttu beni.Günes sana isik saciyor.O da terk etti beni.Sen olsaydn ne yapardin.?
-Yine de dökülmezdm.
-Hergün susuz kalmayi,hergün bi parcanin kopmasini hissettin mi hic.?
-Seni izlerken yaktilar her tarafimi.
-Bak ateste bize karsi.
-Hayir,kücük bir cocugun elinden cikti yangin.Kizamadim bende
.-Kimseye kizamiyorsun ki zaten...!
O sirada yarali bir güvercin bir haber getirip önlerine kanlar icinde yigildi.Rüzgar yaklasiyordu...
-Gördün mü bak yaptigini...!Ölüm sevdan yüzünden yine rüzgar geliyor.Bu defa kim koruyacak bizi bakalm...
Bunu dedigi anda rüzgar esmeye baslamisti bile.Yaprak hic direnmeden rüzgarin kendisini ormanin derinliklerine götürmesine izin verdi.Digeri ise suya kapilmisti.Rüzgar yapragi ormanin tam ortasinda bir gül bahcesinin icine kadar sürükleyip birakivermisti.Heryer cok güzeldi.Kimse konusmuyordu.Ama gözlerinin ici gülüyordu.Rüzgar hala ilik ilik yüzüne esiyordu.Mutsuzlugunu ölüm sessizliginde öldüren rüzgar,sevdasini serpmisti yapragin yüregine.Yapragi gitmisti ama onun yerine hayatini da agacini da suyunuda bulmustu.Rüzgara yaprak icten bir öpücükle tesekkür etti ve kendini sadece rüzgarin sürükleyip,parcalayacagina söz verdikten sonra rüzgara karsi tüm gücüyle yürümeye basladi........
0 yorum yazılmıştır